De zomervakantie zit er alweer bijna op en ik heb er heel erg van kunnen genieten .

De eerste weken moest er natuurlijk keihard gewerkt worden maar daarna ben ik lekker op vakantie geweest, twee keer zelfs. De eerste vakantie was een goeie ouderwetse roadtrip samen met twee vrienden en de camper. Daar zal ik later nog wel een verhaal over vertellen.

De tweede vakantie was samen met mijn vriendinnetje naar Duitsland, in het appartement van mijn vader. Erg ontspannend .

Maar ja het zat er dik in dat ik weer terug naar Amsterdam moest gaan en dat heb ik meteen geweten ook.

Gisteravond om 23:45 pakte ik de trein vanuit Anna Paulowna, waar het ouderlijk huis zich bevind, om mezelf weer richting de grote stad te gaan. Dit is de net niet de laatste trein die naar Amsterdam CS gaat en daar hou ik eigenlijk niet van, maar goed het kon even niet anders.

En zoals dat hoort liepen we in Alkmaar vertraging op, wegens werkzaamheden. Vijftien minuten lang heb ik zitten praten met de machinist en de conductrice, die mij even hebben uitgelegd hoe het werkt bij de ns. Leuk om te horen en de tijd vliegt voorbij, dat zijn dan toch de voordelen .

Eenmaal aangekomen in Amsterdam bedacht ik mij dat de metro’s, als die al zouden rijden, niet meer zouden rijden om een uur s’nachts. Terwijl ik langs de metrohal liep, en even vluchtig oppikte dat de metro’s dus nog (steeds) niet rijden, bedacht ik me dat ik toch wel even kon kijken of er toevallig een bus stond. Je weet maar nooit, plus het scheelt me toch weer een wandeling.

Met mijn neus op het glas gedrukt zocht ik het juiste schema van de busdienst terwijl op dat moment een bus achter mij stopt. Daar werd ik wel blij van, maar ja toch eerst maar even vragen aan de buschauffeur wat hij in zijn hoofd heeft.

Helaas voor ons beden was er sprake van een goeie ouwe taalbariere. Hij probeerde mij duidelijk te maken dat hij niet meer zou rijden, maar omdat ik hem echt niet begreep zei hij mij in zijn beste Engels dat ik toch wel mee mocht. Awesome, dacht ik. Dus ik pak mijn geld, want ik ben een eerlijke jongen, maar hij zei dat het niet hoefde. Perfect!

Hij stopte bij de verkeerslichten voor de deur en deed de deur open. De beste man kreeg van mij een hand en een bedankje en onze wegen splitste nadat zijn verkeerslicht op groen sprong.

Eindelijk thuis, dacht ik bij mezelf. Maar Amsterdam zou Amsterdam niet zijn als er nog even wat gebeurde. Terwijl ik naar de voordeur loop met mijn sleutels doet iemand anders voor mij de deur open. Maar naast hem staat een vreemde dude. Jammer genoeg herkende ik hem. Het is zon gast die je niet in je huis wil hebben. Volgens mij heb ik daar ook wel eens iets over geschreven. Maar goed, hij loopt mee naar binnen, ik had geen zin in ruzie dus ik hield hem niet tegen. Met zen drieen stappen we  in de lift en die vage gast begint een verhaal over coke wat steeds uit zijn zak valt. Dus ik zeg, Top jonge, zonde van je geld. Maar hij snapt hem niet.

ASAP stap ik de lift uit en ga naar onze eigen voordeur. Terwijl ik de deur achter me dicht duw bel ik 0900-tuig. Niet snel wel politie was het motto toch? Het verbaasde me want ze belden vijf minuten later terug om te zeggen dat ze iemand hadden gestuurt. Mooi zo, dacht ik en liep meteen weer naar beneden om de agenten binnen te laten.

Nadat ik ze had uitgelegd wat de situatie was liepen ze naar boven, ik had ze ook verteld dat hij op de zesde verdieping zat. De lift stond vrolijk op mij te wachten en ik haalde ze in terwijl zij de trappen bedwongen. Op het moment dat ik bij ons thuis naar binnen wilde lopen kwamen de twee al aan op de vijfde verdieping, ik vroeg ze of ze mij nog nodig hadden en ze vertelde mij dat ik naar bed kon gaan. Op dat moment ging de lift naar beneden en daar zat die dude in. De twee agenten renden naar beneden om de beste man te verlossen van zijn coke etc.

Het was ondertussen al half twee en ik vond het wel leuk geweest en ging naar mijn eigen kamertje. Nieuwsgierig dat ik ben ging ik toch maar even naar het balkon om te kijken of het de agenten was gelukt. En ja hoor daar liep die dude, met twee agenten die achter hem aan zaten. Ze hielden hem tegen en dat was genoeg voor mij en kroop met een gerust hart mijn bedje in.

Wat een manier om de dag te beginnen…

Vanmorgen stond ik weer eens fris en fruitig op om de hele dag op mijn stage door te bregen. Dus ik loop nog een beetje slaapdronken naar de toiletten. Het licht is uit en de deur is op slot. Verrast en verward loop ik maar door naar het dames toilet, deze is wel open, gelukkig. De verwarring is nog wel groot maar ik heb mijn vermoedens.

Dus ik wandel door naar de douche om daar een huisgenoote tegen te komen. Ze verteld me dat de douche hokjes op slot zitten. Godver, schiet er door mijn hoofd heen. Vervolgens bedenken wij ons beiden dat er een huisgenootje gaat verhuizen, en hij is nogal een grapjas. Maar tot nu toe was het vrij onschuldig gebleven zoals een glas koud water over je heen gooien als je staat te douchen.

Met veel pijn en moeite krijg ik een van de hokjes van het slot met behulp van een zwabber die binnen handbereik staat. Pff wat een werk, en het is nog zo vroeg. Mijn huisgenoote lijkt gehaast dus ze krijgt voorrang. Ondertussen kan ik wel even ontbijten.

Terwijl ik door de donkere gang loop om mij naar de huiskamer te begeven vraag ik mij af of de huiskamer nog ongeschonden is. Langzaam duw ik de deur open om een ongeveer lege huiskamer aan te treffen. Een snelle blik naar het balkon laat gelijk de moed in de schoenen zakken. Alle stoelen en banken staan opgestapeld op het balkon.

Nou ja het kan erger bedenk ik mijzelf terwijl ik een bord wil pakken om van te eten. Shit geen borden, ow nee he, wat nu.

In de huiskamer staat altijd een schoolbord waar iedereen kan klagen als er teveel afwas staat of voor andere mededelingen. Vandaag staat er iets anders:

Mijn moeder vond de keuken erg vies.

Ze vind dat ik mijn taken niet goed heb gedaan.

Maar ik ben zonet hard bezig geweest,

wat een resultaat.

(Met dank aan Bart)

PS. De borden staan op het balkon, de rest ook.

Met veel liefs, Martin (niet wakker maken)

Tja Martin wilde toch nog even een stempel achterlaten voordat hij weg zou gaan, de bastard.

Eigenlijk heb ik weinig last gehad van zijn prank en ik zit nu gedouched op mijn stage dit verhaal te tiepen. Wat mijn dag wel wat leuker maakt is dat ik nu net een mailtje kreeg van een andere huisgenoote waarin staat:

HAHAHHA wie heeft martin in zn kamer opgesloten?

Anne you just made my day, hehe

Milko stelde deze vraag van de week aan mij via de mail. Ik kan ook niets meer anoniem doen op internet he

Ja hij zit erop, de eerste dag vol met stagelopen. Althans ik heb niet veel gelopen maar wel veel rond gereden in een dure Volvo. Ook leuk . Vier locaties waar ik langs moest en drie daarvan moesten ook nog gefilmd worden. Dit ivm een reclame die gemaakt gaat worden. Ik was dus een soort van locatie scout.

Anyway ik heb in totaal 376 kilometers gereden, alleen. Rond tien uur ging ik weg bij mijn stageplaats en ik was stipt om half zes weer terug, lange dag dus. Zie hier mijn route, met dank aan Google maps uiteraard .

Edit: Ok Google maps en WordPress gaan niet zo fijn samen, dan maar even de directe link.

Klinkt raar, klopt ook maar dat komt omdat het twee losse verhalen zijn .

Als het over de muizen gaat dan kan ik vertellen dat ze nog niet weg zijn. Wel heb ik twee muizenvallen besteld op internet, lang leve het internet!!! Een val voor doodslag en, omdat mijn lieve vriendinnetje het niet aankon, een “muisvriendelijke” val. Check www.muizenval.nl voor de info.

Jammer genoeg heb ik nog geen muis in de val kunnen lokken. Ze zijn toch slimmer dan ik dacht. Maar het kan natuurlijk zijn dat de muisjes zoveel kunnen eten, tja studentenhuis, dat ze toch altijd vol zitten en geen behoefte hebben aan een maaltijd in een val.

Daarnaast, wat doe je met een muis die je levend vangt? Het schijnt zo te zijn dat muizen tot 300 meter de weg weer gewoon lekker terug vinden.

De auto’s, ja wat moet ik daarover vertellen aangezien mijn eigen auto alweer een jaar in de stalling staat. Ik vraag me wel een beetje af hoe ze eruit ziet op het moment.

Maar afgelopen zondag was het American Sunday in Zandvoort. Het zegt al genoeg eigenlijk. All American Cars op het curcuit van Zandvoort. Leuk om even bij te zijn vooral met een lekker zonnetje op je bolletje. Jammer dat ik mijn spiegel reflex camera niet mee had want er zaten een paar juweeltjes tussen.

Oh ja voordat ik het vergeet, mocht je naar de bios willen, ik ben afgelopen vrijdag naar Bucket List geweest samen met Cindy. De film met Morgan Freeman en Jack Nicholson die beiden de dood in de ogen staren. Persoonlijk vond ik het een leuke film en er komt zeker wat drama bij kijken. Maar die stem van Morgan Freeman doet altijd iets met mij, dus als de emoties een beetje oplopen in de film dan merk ik dat zelf ook wel .