Er zijn wel wat dingen veranderd wat betreft het nieuwe huis. Het is niet Bos en Lommer geworden maar gewoon Oost. Waar? Nou in de Eerste Oosterparkstraat. Verder is het huis ook vrij anders. Dit huis is een twee kamer appartement, dat betekend dat er een slaapkamer is en een woonkamer. Wat vrij lastig klinkt als je er met zen twee wil wonen. Gelukkig is de woonkamer erg groot en konden we met behulp van de wereld beroemde Billy van IKEA een mooie scheiding maken voor mijn slaapkamer. Zie foto’s die op facebook staan, later zal ik ze hier posten.

Verder ben ik sinds vorige week bezig met mijn Minor, Content in Motion. Hier hebben we al wat (gast)college’s gehad en het lijkt erop dat het allemaal heel erg leuk wordt. Vanaf deze week beginnen we met het onderdeel Mobile, waar we met behulp van Nokia N95′s iets vets gaan maken.

Complete omschrijving:

Op dit moment gaan de ontwikkelingen op het gebied van mobiele technologie razendsnel. De helft van alle mobiele telefoons die thans worden verkocht heeft GPS-ontvangst en ruim 2 miljoen Nederlanders maken inmiddels gebruik van mobiel internet. TV-kijken doe je straks (of nu al) op de mobiel. Daarmee wordt de dialoog met onze omgeving via servers, Bluetooth en RFID steeds meer een dagelijkse werkelijkheid.

In deze workshop gaan de studenten een GPS-gestuurd interactief spel ontwikkelen voor de Nokia N95. Niet alleen ontwerpen, maar ook daadwerkelijk maken en testen. Deze workshop overspant de hele periode van vier weken en wordt afgesloten met het opleveren van het product en een teamverslag.

Daarnaast worden er een aantal korte workshops van 2 uur gegeven waarin de studenten individueel gaan werken aan specifieke onderwerpen met betrekking tot mobiele media. Bijvoorbeeld: ontwerpen voor kleine beeldschermen; mobiele interactie en het gebruik van audio-info. Voorafgaand aan deze workshops zijn er colleges over LBS (location-based services) , Locative Storytelling en het specifieke onderwerp van die dag.

Klinkt vet toch? Zelf heb ik al een rusteloze nacht hierover gehad. Althans ik kreeg een idee en ik kon mijn dummy niet vinden om het op te schrijven dus dan doe je zoveel mogelijk je best om het niet te vergeten, en gelukkig heb ik het genoteerd.

Verder zijn we veel in huis bezig geweest, inrichten etc. En het zo kat”proof” te maken als het maar zijn kan. Want de kat is ook al bij ons. Uiteraard ligt hij op het moment te slapen, luie donder.

Wat houdt mij verder bezig? Voornamelijk het internet en de hype “Web 2.0″. Het gaat me nu ook heel erg om het linken van allerlij internet accounts. Vooral Facebook is erg leuk om dit als aanknoop medium te gebruiken. Als je het wil zien moet je je maar inschrijven en mij toevoegen als vriendje .

Vanaf 1 februari ga ik weg uit de bekende weesperflat. Na 4 jaar plezier gevuld met leuke huisgenoten en leuke ervaringen ga ik eindelijk verder. Ik ga samen met een huisgenoot in Bos en Lommer wonen. Ja Bos en Lommer, het stadsdeel wat, zoals ik heb gehoord, erg gaat groeien. Naar mijn idee gaat dat pas gebeuren als de flat waar wij gaan wonen wordt gesloopt maar dat is voor latere zorg.
Tja dat betekend dat ik nu eindelijk echt op mezelf ga wonen. Nu moet ik mij ineens zorgen maken over allerlij zaken zoals huur, internet, gas, water, licht en stadsdeel belasting. Alles waar de Key voor gezorgd heeft in de tijd dat ik in de weesperflat woon. Vorige week ben ik, zoals een echte Hollander betaamd, de halve dag op de IKEA website aan het snuffelen geweest om te kijken wat ik allemaal nodig heb om het leven van twee mannen gemakkelijker te maken. En waar kijk je dan als eerst naar? Reijer en ik houden allebij van koken, dus dan zit je lekker burgerlijk te kijken naar potjes en pannetjes.

Verder moet ik dit jaar beginnen aan mijn minor. Wat een minor precies doet weet ik nog steeds niet, maar ik heb wel een keuze kunnen maken. Content in Motion heet het. Al met al komt het erop neer dat we een groot project moeten gaan doen voor drie verschillende media namelijk mobiel, tv en een heel groot scherm. Op die manier gaan we leren hoe we met deze verschillende media zouden kunnen werken. Lijkt mij leuk, aangezien ik ook graag iets meer met bewegend beeld zou werken.

Dit jaar gaat mij ook weer nieuwe zorgen geven, zoals wat ik nu eigenlijk wil gaan doen. Klinkt lekker serieus en tja daar wordt het ook tijd voor. Volgend schooljaar zal mijn laatste zijn. In dat jaar hoef ik alleen maar stage te gaan lopen en een afstudeerproject maken. Het wordt dus nu ook al een beetje tijd om na te denken over dat afstudeerproject. Iets waar ik alles in kwijt kan wat ik leuk vind. Zal ongetwijfeld een combinatie zijn van beeld, geluid en interactie. Lekker breed inderdaad, daarom zal ik er flink over na moeten denken. Uiteraard gaat mijn stageperiode mijn keuze beinvloeden.

Goede voornemens heb ik niet, althans niet echt. Ben er toch wel een beetje van overtuigd dat ik een goed leven heb vol vrienden, familie en andere leuke mensen. Ach misschien gaat het dit jaar nog lukken om de resterende 7 kilo kwijt te raken, maar dat zeg ik ook al twee jaar. Daarnaast ben ik best tervreden over mij

Ideeen voor nieuwe tattoos zijn er ook genoeg. Om te laten zetten maar ook om zelf weer eens te doen. Het volgende project wordt een grote op mijn been, door mijzelf. En om te laten zetten wordt mijn borst. Maar dat ontwerp heeft nog wat werk nodig maar het idee is er al.

Het idee dat ik als miljonair het nieuwe jaar in zou gaan is toch wel een beetje in duigen gevallen, helaas. Maar zoals ik al zei, ik heb een goed leven. Dus de aanschaf van een Segway zal moeten wachten.

En dan dit, mijn blog, mijn plek op het internet. Meer schrijven, dat zou ik graag willen. Over dingen waar ik over nadenk, waar ik een visie over heb en wat soms heel erg onzinnig is. Voor de onzin moet je eigenlijk mijn Twitter account bijhouden. Korte maar krachtige berichten van de dagelijkse dingen.

Ik heb me voorgenomen dat 2009 mijn jaar zou zijn, dus wees voorbereid, ik kom eraan!

Aan allen die dit lezen, een goed 2009! Catch all y’all on the flipside.

Verzin een concept op basis van een collectie van 99 items. In mijn geval waren de items 99 Caps van het merk New Era.

De naam van mijn concept is DAMSKO.

Net in de bus even een nieuwe homie gemaakt, een jochie van ongeveer vijf.

Hij stapte met zijn moeder en broertjes in de bus, helemaal uitgeput van het voetballen. Hij kwam naast mij zitten en vroeg beleefd, met een ondeugende toon, of hij mee mocht luisteren naar mijn muziek. Natuurlijk mocht dat en ik gaf hem een oordopje. Ondertussen zocht ik even wat leuks op om te luisteren.

House of pain vond hij erg leuk, hij knipte vrolijk met zijn vingertjes en knikte met zijn hoofdje op de maat. Zijn moeder keek achterom en lachte mij vriendelijk toe, zal hij wel vaker doen.

Hij trok nogal de aandacht op het moment dat ik een nummer van KRS one opzette. Zijn al redelijk ontwikkelde gangster moves deden wel wat hoofden doen draaien. De oudere gangsters vonden het leuk om te zien.

Zoals altijd met kleine kinderen vroeg hij naar mijn oren. En, nieuwsgierig als ook hij was moest hij even zijn vingertjes door mijn oor heen steken. Gelukkig kreeg ik wel goedkeuring, hij vond het wel vet.

Zij moesten een halte eerder eruit en hij propte het dopje terug in mijn oor en bedankte mij vriendelijk. Toen de bus wegreed zwaaide hij uitbundig en ik zwaaide terug. Leuk ventje

Zoals AT5 het zo mooi weet te verwoorden…

We wachten af.

http://www.niburu.nl/index.php?articleID=19158

http://www.cosmiclighthouse.com/node/1638

Ik zeg, bla bla bla.

Doe liever wat zinnigs zoals, dit kijken

Mijn huid trekt als een gek en mijn neus voelt als een grote bal van klei.

Gewoon een woensdag als alle andere, tot op de terug weg naar huis. Daar werdt ik even bewust gemaakt van het feit dat ik in Amsterdam woon. Redelijk rustig aan fietste ik terug richting huis tot ik een auto het fietspad op zie rijden om te gaan parkeren. Het leek erop dat hij mij zag, zijn vaart verminderde wat ik ook al deed. Helaas op het moment dat ik dacht dat het een goed idee was om door te fietsen lag ik ineens op de grond. Te bloeden als een rund. Terwijl ik de plas bloed op de grond groter zag worden hoorde ik iemand aan mij vragen of het wel goed ging. Op dat moment was het wel duidelijk, ik was aangereden, door een auto.

De man en zijn vriendin waren al uitgestapt en regelden allemaal zakdoekjes om het bloeden te stelpen en mijn schade te controleren. Terwijl ik rustig mijn gezicht afveegde voelde ik al dat het allemaal erger leek dat het ook daadwerkelijk was. Mijn neus deed wel zeer maar het botje zat toch echt nog wel vast. Om mij heen gebeurde allemaal dingen, die ik niet echt heel erg heb meegekregen. 112 werdt gebeld en de vriendin van de man bleef vriendelijk vragen of het wel ging en of ik niet iets wilde hebben. De man maakt zich net zo erge zorgen.

Op dat moment besef je je wel dat Amsterdam helemaal niet zo een grote boze stad is. Iedereen die in de buurt was of kwam hielp mee om mij even overeind te helpen, mijn fiets aan de kant te zetten en om de aansnellende politie en ambulance wagen onze kant op te sturen.

Het ambulance personeel was heel erg behulpzaam en vriendelijk. Zij waren meer verbaasd over het feit dat ik zo koeltjes was, had ik het idee. Vooral nadat ik eigenhandig mijn neuspiercing uit het bloedende geheel had getrokken kreeg ik toch wel kudos. Ach ja als je het zelf zet, moet je het ook zelf eruit halen.

Nadat ik een verklaring had afgelegd bij de politie bood de man aan om mij even naar huis te brengen. Dat aanbod nam ik gauw aan, aangezien mijn fiets aardig naar zijn grootje was. Nummers werden nog even uitgewisseld en het schadeformulier werd compleet nadat ik mijn gegevens had ingevuld. Daarna wist hij mij precies thuis te brengen.

Nu zit ik achter de computer, met een ietwat stijve nek, een klein beetje hoofdpijn en dit:

Daar gaat de modellen carriere die ik in Milaan had opgebouwt. Ach ja dan maar Interactieve Media Professional, dat vind ik ook erg leuk

Tot gisteravond. Iemand zette de Xbox aan om een cdtje te luisteren en daar waren ze dan. De drie beruchte rode lampjes op mijn Xbox. The Ring of Death heeft mij in zijn ban!

Verdomme, dacht ik gisteravond maar ik heb er daarna eigenlijk niet meer bij stil gestaan, tot ik vanmiddag op school was. Eerste schooldag dus er wordt wat afgekletst en plots schoot mij mijn dilemma door het hoofd. Die stomme Xbox. Klasgenoten vertelden mij al dat het hopeloze zaak was, maar daar laat ik het uiteraard niet bij zitten.

Eenmaal thuisgekomen even met de hulp van mijn grootste vriend Google, en de nieuwe kat op schoot, gezocht naar probleem, oorzaak, oplossingen.

Tja er zijn genoeg dingen die eraan kan doen, Mircosoft bellen, zelf je Xbox openmaken en het probleem oplossen maar ook een hele vreemde. Iemand maakte van de oplossing een filmpje die je hier kan vinden.

Deze dude wikkelde zijn Xbox in handdoeken en liet de machine vervolgens 15 minuten aanstaan.

Nou haal ik persoonlijk liever die Xbox uitelkaar, maar ja dit is wel heel makkelijk. En tja mijn garantie was eigenlijk nog wel goed, maar ik heb hem om laten bouwen. Dat vind Bill vast niet leuk dus dan stuur ik hem ook niet op. Dat zal ze leren!

Dus nu staat hij op mijn bed, gewikkeld in handoeken te draaien. En ik ben erg benieuwd. Mijn persoonlijke gedachte is eigenlijk dat ik het nog erger ga maken, maar het werkte voor zoveel anderen dat ik het zeker de moeite waard vind om het te testen.

[Update] Het werkt, in eerste instantie kreeg ik wel de 4 rode lampjes, toen kneep ik em wel even. Maar toen ik dat googlde bleek het te liggen aan het feit dat hij niet aan de tv is aangesloten, godzijdank.