Lame

Back in the day, toen roken nog gezond was, had Marlboro een goede manier om tere zieltjes en longetjes te werven. Namelijk door de reclame campangne die doet denken dat echte cowboys Marlboro roken.

Afgelopen weekend heb ik dan eindelijk eens paard gereden. Voor het eerst in mijn leven heb ik een uur (ongeveer, ik heb geen tijd bijehouden) lang achterop een paard gezeten en door een bos in the middle of Heeze rond gereden. En ondanks dat Laura Serena (het paard) vasthad en meeliep voelde ik mijzelf toch de Marlboro cowboy. Wat vreemd is, want Marlboro sigaretten zijn ontzettend goor en chemisch. Maar wat wel betekend dat, ondanks het feit dat de makers van sigaretten geen reclame meer mogen maken, deze campagne het goed heeft gedaan. Tenslotte had ik me ook als Lucky Luke, Clint Eastwood of Malcolm “Mal” Reynolds kunnen voelen. Dat zat er toch niet in. De man van de Marlboro reclame lijkt gewoon zoveel dichterbij de gewone mens te staan, wat de bedoeling is van reclame maken.

Om even niet door te gaan op de wondere wereld van reclame zal ik mijn ervaring wat meer toelichten. Om mij een beetje op mijn gemak te laten voelen om en rond Serena hebben we haar even uit haar stal gehaald om haar vervolgens even mooi te maken, lees borstelen. Dit hadden we de voorgaande weekenden ook al gedaan maar toen durfde ik het toch niet aan om te gaan rijden. Maar dit weekend was Serena hengstig ofwel krols, loops of botergeil. Dit klinkt raar maar schijnbaar als ze hengstig is is ze wat gemakkelijker in omgang. Dus toen dacht ik bij mezelf, ok dit zou een goed moment zijn aangezien ze wat makker is. Nadat we haar hadden geborsteld vroeg Laura of ik nou eindelijk eens wilde gaan paardrijden. Ja dus.

Het zadel werd uit de kast gehaald en ik stond eigenlijk al te popelen. Nadat ik op de rug van Serena was gesprongen voelde het in eerste instantie ietwat onwennig. Het enige wat ik tussen mijn benen heb gehad is een Harley Davidson FXR van iets minder dan 300 kilo. Alhoewel een Harley meer PK’s heeft lijkt een paard toch wel wat sterker. Het gevoel van controle ontbrak mij dan ook, sturen op een motor is makkelijk maar een paard is toch anders. Heel anders, ze heeft tenslotte geen stuur op haar hoofd en een gashendel.

Omdat Laura er koeltjes over deed werd ik er toch een stuk rustiger van en ging het allemaal vanzelf. Nu hoefde ik niet bijster veel te doen behalve dan mijn evenwicht bewaren. En zo hebben we op ons gemak een wandeling gemaakt, als een echte cowboy, en ik vond het heerlijk. Je wordt er zo rustig van, de omgeving, het loopje van Serena en Laura die de boel in de gaten hield. Ik hou van Amsterdam, maar soms is het zo heerlijk om daar even uit te zijn. Vooral op deze manier! Misschien de volgende keer maar even leren om zelf te sturen, scheelt toch weer. Dan kunnen we voor de ultimate cowboy scene gaan, zie het maar voor je. Een ondergaande zon, Laura achterop en een echt cowboy muziekje (niet zo lonesome in dit geval, maar je snapt het idee)…

Allereerst, beetje jammer dat er weinig geblogd wordt. Facebook neemt een beetje de boel over bij mij. Dit is een stuk makkelijker om mijn huidige bezigheden in te zetten. Daarnaast heb ik daar een iets groter bereik.

Wel vind ik het heel jammer om geen stukken te kunnen schrijven. Dit is tenslotte ook een van de redenen om een blog bij te houden. Het blijft leuk om iets te schrijven ook al is het misschien lang niet allemaal leuk, spannend of baanbrekend.

Maar goed voor nu weer even een verhaaltje. Dit verhaaltje gaat over mijn weekendje Heeze.

Heeze is een dorp vlakbij Eindhoven, Brabant. Daar aangekomen met de trein was het even zoeken waar ik nu eigenlijk heen moest. Gelukkig heeft mijn nieuwe iPhone GPS en is dan de weg vinden een stukje gesneden koek. Het doel van de wandeling was de videotheek, waar mijn vriendinnetje werkt. Ze moest werken en ik kwam haar vergezellen/vervelen.

Maar voordat ik daar was moest ik nog even een minuut of vijftien lopen. Wat ik helemaal niet erg vind. Een wandeling niet in Amsterdam is toch altijd even wennen maar wel erg fijn. Het miezerde een beetje, wat Heeze een heel rustieke uitstraling geeft. De huizen waar ik langsliep waren groot en volgens mij ook erg duur. Het gaf mij meteen een indruk van de bewoners. Achteraf gezien is het typisch een wijk waar de duurste huizen staan, maar goed dat wist ik niet.

Na mijn wandeling kwam ik aan bij de videotheek en maakte ik uiteraard een heel flauwe grap over een film die alleen in de betreffende videotheek zou liggen en dat ik daar helemaal voor uit Amsterdam was gekomen. Tja af en toe weet ik ook niet wat ik met mezelf aan moet. Toch heb ik een beetje gemerkt dat in een videotheek werken best leuk kan zijn. Mensen helpen met het uitzoeken van een film etc. geeft best wel een beetje voldoening. Daarnaast ben je een stuk meer op de hoogte van alle nieuwe films wat je een soort imdb status zou kunnen geven ;-).

De volgende dag gingen we naar een paardenstal. Laura heeft een eigen paard waar ze ook helemaal zelf voor zorgt. En dat was te zien. Haar paard, Serena, is dol op Laura. Wat erg leuk is om te zien.

Helaas is mijn ervaring met paarden een stuk kleiner als dat van Laura. Vroeger toen ik nog een klein mannetje was van een jaar of 5 heb ik wel eens op een paard gezeten, wat ik toen als verschrikkelijk eng heb ervaren. Die gedachte was toch flink blijven hangen en bleef ik op een, voor mijn gevoel, veilige plek staan. Uiteraard heb ik Serena wel geaaid, maar wel onder toeziend oog van Laura. Daarnaast had ik me een beetje vergist over het formaat van het beest, zeshonderd kilo schoon aan de haak hou je niet zomaar tegen en dat bleef toch wel een beetje door mijn hoofd spoken. Al met al was het best een enge ervaring. Terwijl ik niet eens zo angstig aangelegd ben. Maar goed dat gevoel was meer te danken aan het niet weten wat je van zo een paard kan verwachten, welke bewegingen ze kan maken en hoe ze reageert op mij.

Stom genoeg heb ik Laura verteld dat ik best wel paard zou kunnen rijden. Dus ik zal me toch een keer over mijn angst moeten gaan zetten. Gelukkig hoefde ik niet meteen te gaan rijden, wat wel erg fijn was want daar was ik totaal niet aan toe. Dat ik een lafaard ben weet ik ondertussen wel ;-).

Voor volgende week staat weer in de planning dat ik richting Heeze ga, dan gaan we een sessie Michael/Serena houden om ons beide voor te bereiden op een rustieke tourtocht door de bossen van Heeze. Maar geef me de tijd, want die gedachte alleen al vind ik beangstigend.

Yay! Eindelijk weer een update, deze keer vanuit mijn nieuwe huis.

Er zijn wel wat dingen veranderd wat betreft het nieuwe huis. Het is niet Bos en Lommer geworden maar gewoon Oost. Waar? Nou in de Eerste Oosterparkstraat. Verder is het huis ook vrij anders. Dit huis is een twee kamer appartement, dat betekend dat er een slaapkamer is en een woonkamer. Wat vrij lastig klinkt als je er met zen twee wil wonen. Gelukkig is de woonkamer erg groot en konden we met behulp van de wereld beroemde Billy van IKEA een mooie scheiding maken voor mijn slaapkamer. Zie foto’s die op facebook staan, later zal ik ze hier posten.

Verder ben ik sinds vorige week bezig met mijn Minor, Content in Motion. Hier hebben we al wat (gast)college’s gehad en het lijkt erop dat het allemaal heel erg leuk wordt. Vanaf deze week beginnen we met het onderdeel Mobile, waar we met behulp van Nokia N95’s iets vets gaan maken.

Complete omschrijving:

Op dit moment gaan de ontwikkelingen op het gebied van mobiele technologie razendsnel. De helft van alle mobiele telefoons die thans worden verkocht heeft GPS-ontvangst en ruim 2 miljoen Nederlanders maken inmiddels gebruik van mobiel internet. TV-kijken doe je straks (of nu al) op de mobiel. Daarmee wordt de dialoog met onze omgeving via servers, Bluetooth en RFID steeds meer een dagelijkse werkelijkheid.

In deze workshop gaan de studenten een GPS-gestuurd interactief spel ontwikkelen voor de Nokia N95. Niet alleen ontwerpen, maar ook daadwerkelijk maken en testen. Deze workshop overspant de hele periode van vier weken en wordt afgesloten met het opleveren van het product en een teamverslag.

Daarnaast worden er een aantal korte workshops van 2 uur gegeven waarin de studenten individueel gaan werken aan specifieke onderwerpen met betrekking tot mobiele media. Bijvoorbeeld: ontwerpen voor kleine beeldschermen; mobiele interactie en het gebruik van audio-info. Voorafgaand aan deze workshops zijn er colleges over LBS (location-based services) , Locative Storytelling en het specifieke onderwerp van die dag.

Klinkt vet toch? Zelf heb ik al een rusteloze nacht hierover gehad. Althans ik kreeg een idee en ik kon mijn dummy niet vinden om het op te schrijven dus dan doe je zoveel mogelijk je best om het niet te vergeten, en gelukkig heb ik het genoteerd.

Verder zijn we veel in huis bezig geweest, inrichten etc. En het zo kat”proof” te maken als het maar zijn kan. Want de kat is ook al bij ons. Uiteraard ligt hij op het moment te slapen, luie donder.

Wat houdt mij verder bezig? Voornamelijk het internet en de hype “Web 2.0″. Het gaat me nu ook heel erg om het linken van allerlij internet accounts. Vooral Facebook is erg leuk om dit als aanknoop medium te gebruiken. Als je het wil zien moet je je maar inschrijven en mij toevoegen als vriendje :-).

2009, ja alweer 2009. Alweer een nieuw jaar vol nieuwe dingen.
Wat gaat dit jaar mij allemaal weer brengen. Nou in ieder geval een aantal dingen.

Vanaf 1 februari ga ik weg uit de bekende weesperflat. Na 4 jaar plezier gevuld met leuke huisgenoten en leuke ervaringen ga ik eindelijk verder. Ik ga samen met een huisgenoot in Bos en Lommer wonen. Ja Bos en Lommer, het stadsdeel wat, zoals ik heb gehoord, erg gaat groeien. Naar mijn idee gaat dat pas gebeuren als de flat waar wij gaan wonen wordt gesloopt maar dat is voor latere zorg.
Tja dat betekend dat ik nu eindelijk echt op mezelf ga wonen. Nu moet ik mij ineens zorgen maken over allerlij zaken zoals huur, internet, gas, water, licht en stadsdeel belasting. Alles waar de Key voor gezorgd heeft in de tijd dat ik in de weesperflat woon. Vorige week ben ik, zoals een echte Hollander betaamd, de halve dag op de IKEA website aan het snuffelen geweest om te kijken wat ik allemaal nodig heb om het leven van twee mannen gemakkelijker te maken. En waar kijk je dan als eerst naar? Reijer en ik houden allebij van koken, dus dan zit je lekker burgerlijk te kijken naar potjes en pannetjes.

Verder moet ik dit jaar beginnen aan mijn minor. Wat een minor precies doet weet ik nog steeds niet, maar ik heb wel een keuze kunnen maken. Content in Motion heet het. Al met al komt het erop neer dat we een groot project moeten gaan doen voor drie verschillende media namelijk mobiel, tv en een heel groot scherm. Op die manier gaan we leren hoe we met deze verschillende media zouden kunnen werken. Lijkt mij leuk, aangezien ik ook graag iets meer met bewegend beeld zou werken.

Dit jaar gaat mij ook weer nieuwe zorgen geven, zoals wat ik nu eigenlijk wil gaan doen. Klinkt lekker serieus en tja daar wordt het ook tijd voor. Volgend schooljaar zal mijn laatste zijn. In dat jaar hoef ik alleen maar stage te gaan lopen en een afstudeerproject maken. Het wordt dus nu ook al een beetje tijd om na te denken over dat afstudeerproject. Iets waar ik alles in kwijt kan wat ik leuk vind. Zal ongetwijfeld een combinatie zijn van beeld, geluid en interactie. Lekker breed inderdaad, daarom zal ik er flink over na moeten denken. Uiteraard gaat mijn stageperiode mijn keuze beinvloeden.

Goede voornemens heb ik niet, althans niet echt. Ben er toch wel een beetje van overtuigd dat ik een goed leven heb vol vrienden, familie en andere leuke mensen. Ach misschien gaat het dit jaar nog lukken om de resterende 7 kilo kwijt te raken, maar dat zeg ik ook al twee jaar. Daarnaast ben ik best tervreden over mij

Ideeen voor nieuwe tattoos zijn er ook genoeg. Om te laten zetten maar ook om zelf weer eens te doen. Het volgende project wordt een grote op mijn been, door mijzelf. En om te laten zetten wordt mijn borst. Maar dat ontwerp heeft nog wat werk nodig maar het idee is er al.

Het idee dat ik als miljonair het nieuwe jaar in zou gaan is toch wel een beetje in duigen gevallen, helaas. Maar zoals ik al zei, ik heb een goed leven. Dus de aanschaf van een Segway zal moeten wachten.

En dan dit, mijn blog, mijn plek op het internet. Meer schrijven, dat zou ik graag willen. Over dingen waar ik over nadenk, waar ik een visie over heb en wat soms heel erg onzinnig is. Voor de onzin moet je eigenlijk mijn Twitter account bijhouden. Korte maar krachtige berichten van de dagelijkse dingen.

Ik heb me voorgenomen dat 2009 mijn jaar zou zijn, dus wees voorbereid, ik kom eraan!

Aan allen die dit lezen, een goed 2009! Catch all y’all on the flipside.

Omdat het mij was opgevallen dat veel mensen geintresseerd zijn in het maken van Limoncello zal ik even het recept posten op mijn blogje. Dit recept heb ik gevolgd en komt van deze website.

Limoncello

5 dl alcohol 95% (Haal deze uit het buitenland, in Nederland is het niet mogelijk om dit percentage aan te schaffen)
6 dl water
300-400 g suiker (Ik heb hier 350 gram van gemaakt, lekker in het midden)
5-6 onbespoten citroenen (Deze heb ik simpelweg bij de Albert Hein gehaald, wel goed schoonmaken anders hou je een erg chemische nasmaak eraan over)
Was en boen de citroenen en dep ze droog. Schil (niet raspen) ze met een zeer scherp mesje heel dun. Alleen het geel van de schil wordt gebruikt, het wit van de schil geeft een bittere nasmaak.

Laat de schillen 7 à 10 dagen trekken in de alcohol, in een goed afgesloten fles of pot. Leg de fles in een kast of kelder waar het niet warm is: schud de fles elke dag. Doe dit heel trouw, je zal merken dat de schillen aan elkaar gaan kleven als je dit niet doet.

Los de suiker in het water in een pan op zacht vuur op. Zodra het water weer doorzichtig is, de siroop helemaal laten afkoelen. Filtreer de schillen uit de alcohol en voeg de siroop eraan toe: het drankje zal geel en ondoorzichtig worden, maar dat klopt.

Als je wilt kun je de limoncello nog een keer filtreren: leg een stuk keukenpapier of koffiefilter in een theezeefje en laat de drank erdoor druppelen. Bewaar hem in goed afgesloten flessen. Wacht tenminste twee weken voor je hem gebruikt.

Het uiteindelijke alcoholpercentage ligt tussen de 30 en 50. Bewaar de fles limoncello in de vriezer en serveer in ijskoude glaasjes. Leuke glaasjes kan je bij de Xenos kopen, neem wel kleine glazen want je wordt verschrikkelijk dronken van deze heerlijke drank

Tip: de schillen van de citroenen kunnen in een zakje in de vriezer bewaard worden. Fijngemalen zijn ze perfect om in cakebeslag, het deeg van een taart en desserts te verwerken. Ik heb dit niet gedaan, de schillen voelen heel droog na 10 dagen 96%. Dit lijkt mij niet heel gezond om te eten. Maar goed probeer het uit zou ik zeggen

Mijn Limoncello ligt in de vriezer te wachten tot ik ze ga aanbreken na 14 dagen. Het eindresultaat zal heerlijk zijn denk ik

[edit] Nadat mijn limoncello een week in de vriezer heeft gelegen kon ik het niet laten om toch even te proeven. Naar mijn smaak nog ietwat sterk, na glaasje begint het al aardig naar mijn hoofd te steigen… Nog maar even wachten lijkt mij

Opdracht van het vak Interaction Design.

Verzin een concept op basis van een collectie van 99 items. In mijn geval waren de items 99 Caps van het merk New Era.

De naam van mijn concept is DAMSKO.

Goed begin voor mijn zusje haar nieuwe bedrijf, en mijn carriere als designer voor haar salon. Vooral omdat onderstaande fotos zijn gestuurd door mijn huisgenoot Reijer die op het moment op Texel is en het zelfs daar in de krant staat.

Ik ben nog bezig met andere ontwerpen voor De Salon, website, visitekaartjes en prijslijsten. Ik zal ze posten.

Intro voor wat er komen gaat…

Ik ben zelf een citroen liquer aan het maken. Het is makkelijker dan het klinkt, het kost gewoon tijd. Het eindresultaat wordt een heerlijke fles Limoncello.